پنج شنبه،۱۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۲:۱۰

گروه سلامت> مهرنوش فرهی- آلزایمر یا دمانس، نوع پیش رونده ای از زوال عقل است که حافظه ، قدرت تفکرو رفتارهای  فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. این در حالی است که زوال عقل یک عنوان کلی برای تمام بیماری هایی است که به نوعی حافظه و قدرت تفکر انسان را درگیر کرده و زندگی روزانه فرد را با مشکلاتی همراه می کنند.

هرچند که در بیشتر موارد سن ابتلا به آلزایمر را بالای 65 سال تخمین می زنند ، اما گاهی نشانه های آن در سنین پائین تر نیز بروز می کند. بر اساس آمارهای ثب شده، از بین تمام بیماری هایی که تحت عنوان زوال عقل دسته بندی می شوند، آلزایمر با شیوع 50 تا 80 در صدی، بیشترین میزان مبتلایان را به خود اختصاص داده.

دلایل بروز آلزایمر

درحالی که یک فاکتور واحد تا به امروز دربروز آلزایمر معرفی نشده، اما مجموعه ای از ریسک فاکتور ها وجود دارند که در بروز آن دخیل هستند. البته داشتن یک یا دو مورد از ریسک فاکتورها به معنی آن نیست که الزاما به آن دچار می شوید. سه مورد از مهم ترین عوامل خطرساز در ابتلا به این بیماری عبارتند از:

سن: مهم ترین فاکتور در ابتلا به آلزایمر بالا رفتن سن است. بیشتر افراد مبتلا در محدوده سنی بالای 65 سال قرار دارند.

سابقه خانوادگی : وجود یک فرد دچار آلزایمر در اعضا خانواده ، نشان دهده احتمال بیشتر ابتلا شما به این بیماری خواهد بود. محققین عقیده دارند که علاوه بر ژنتیک عوامل محیطی نیز در بروز این مشکل نقش دارند.

ژنتیک: وجود ژن های خاصی که «ژن های خطرناکـ» نامیده می شوند در بدن انسان،  احتمال ابتلا او به آلزایمر را افزایش می دهند

 

علائم آلزایمر

همه ما گاهی دچار فراموشی می شویم . اما یک فرد مبتلا به آلزایمر دارای رفتارهای پیش رونده و متفاوتی است که زندگی روزمره او را دچار خدشه می کند. این نشانه ها عبارتند از:

-از دست دادن حافظه . این تحلیل تدریجی حافظه زندگی روزانه فرد را درگیر می کند. مثلا فراموش کردن قرارهای مهم ویا ناتوانی در به یاد آوردن مطالبی که تازگی آموخته است.

-ناتوانی در حل مسائل روزمره زندگی

-گم کردن زمان و مکان

-مشکل پیدا کردن در کار با وسائلی که قبلا با آنها آشنا بوده مثل ماشین لباسشویی.

-ایجاد اشکال در صحبت کردن و نوشتن

-تحلیل رفتن قدرت قضاوت و ارزیابی

-کم توجهی به بهداشت فردی

-منزوی شدن و دوری کردن از دوستان، خانواده و محیط های اجتماعی

-بی ثباتی احساسات

 

تشخیص و درمان آلزایمر

تشخیص قطعی آلزایمرتنها با کالبدشکافی و بررسی بافت مغز امکان پذیر است. با این حال پزشک با بررسی علائم بالینی فرد می تواند وجود آلزایمر را تشخیص دهد.  تست های نورولوژی گوناگون ، سابقه پزشکی فرد و اعضا خانواده او ، داروهایی که مصرف می کند و نوع رژیم غذایی او موضوعاتی هستند که در تشخیص مورد توجه قرار می گیرند. گاهی پزشک انجام ام آر آی را هم لازم می داند.

متاسفانه برای درمان آلزایمرراهی  وجود ندارد. با این حال مصرف بعضی از داروها به توصیه پزشک و تغییر برخی از عادات زندگی می تواند در کنترل آن موثر باشد و روند پیشرفت آلزایمر را آهسته تر کند.  

انتهای پیام/

منبع: Healthlife